Follow My Flow poleca: Gambit Królowej

Kochani, dzisiaj mamy dla Was propozycję, która już w tej chwili okazała się hitem Netflixa, a dopiero co miała swoją premierę. Oto przed Wami „Gambit Królowej" - film, który wspiął się lotem błyskawicy po kolejnych szczeblach popularności. Jaki jest? Znakomity.

To film o wielkiej pasji, o kobietach w świecie mężczyzn, o tym jak wyglądało życie w latach 50-tych i 60-tych ubiegłego wieku.

Słowo „gambit" oznacza otwarcie szachowe, w którym gracz poświęca pionek lub figurę dla uzyskania lepszej pozycji. Pochodzi od włoskiego wyrażenia „dare il gambetto" czyli – podstawić nóżkę. I taka jest nasza bohaterka Beth Harmon - podstawia nóżkę konwenansom, walczy, ryzykuje. Wszystko po to, by geniusz zniewolony w świecie zdominowanym przez mężczyzn, mógł rozbłysnąć, choć to chyba za dużo powiedziane, raczej w ogóle mógł zaistnieć.

.....

.....

Elisabeth poznajemy jako małą dziewczynkę, która w wieku dziewięciu lat traci w wypadku samochodowym matkę i trafia do sierocińca, a tam, odkrywa pasję swojego życia - szachy. Wykrada każdą możliwą chwilę, by uczyć się gry od zatrudnionego w sierocińcu woźnego. Stary, podrapany stolik, nie większy niż plansza gry, będzie podporą ciężkiej pracy i świadkiem rozbłysku genialnego umysłu.

Faszerowana w sierocińcu lekami uspokajającymi, Beth zaczyna widzieć to, co przed innymi ukryte: piękno gry rozgrywa się w jej głowie, a oczami wyobraźni przesuwa pionki na szachownicy pojawiającej się co noc na ciemnym suficie.

Dorastanie Beth to przedzieranie się przez świat mężczyzn, to pokonywanie kolejnych przeszkód, które stawia przed nią ówczesny świat. Ale jej pasja, jej miłość do szachów jest niezłomna, silna. To pasja, która pomoże wyzwolić się bohaterce z błędnego koła braku miłości. Beth, którą poznajemy, to dziewczyna poraniona utratą dwóch kochających ją, choć nie potrafiących tego okazać, matek. To także dziecko, które doznaje po dwakroć uczucia odrzucenia, raz przez ojca rodzonego, drugi przez adopcyjnego. Pewnie dlatego odtrąca kolejnych w jej życiu mężczyzn. Ale nie to jest dla niej najważniejsze. Ważny jest gambit - ruch, rozwój, progres, walka, życiowa gra, której jest królową.

.....

.....

Wrota historii otwierają się w latach 50-tych w Stanach Zjednoczonych, a zamykają pod koniec lat 60-tych w Związku Radzieckim. Mamy wrażenie, że Ameryka będąca ucieleśnieniem wolności, daje i jednocześnie osacza główną bohaterkę, zaś Rosja Radziecka zwraca jej wolność.
Film świetnie oddaje realia lat 50-tych w USA: ówczesny patriarchalny model rodziny, gdzie drzwi frontowe otwierają się na świat, ale tylko dla mężów wychodzących w ramach codziennych obowiązków do pracy, a zamykają dla żon, dla których cztery ściany domu stają się więzieniem. Zadbane, pięknie uczesane, ubrane w tak modne w latach 50-tych rozkloszowane spódnice, spędzają dnie na zajmowaniu się domem, dziećmi, a ich jedynym celem wydaje się być oczekiwanie na powrót męża do domu. Uśmiechnięte na zewnątrz, smutne w środku.

Film stanowi widokówkę życia płci pięknej w świecie zdominowanym przez mężczyzn począwszy od lat, słodkiego zdawać by się mogło, dzieciństwa, skończywszy na dorosłości.

.....

.....

To obraz dziewczynek, które od maleńkości przygotowywane są do tego, by w przyszłości zajmować się domem i dbać o męża. To migawki licealistek w szerokich spódnicach i biało-czarnych tenisówkach, z włosami upiętymi w wysoki kucyk, chichoczące się na korytarzach, opowiadające o najnowszych hitach muzycznych i wdzięczące się do chłopaków. Obraz nastolatek, dla których jedynym zadaniem i jedynym marzeniem jest wyjść za mąż. Tak są wychowywane, taki jest ich świat. To w końcu smutek dojrzałych kobiet, które nie odnajdują swojego miejsca jako żony i panie domu. Widok zgorzkniałych, samotnych kobiet oczekujących na powrót męża z pracy, dla których z czasem jedyną rozrywką staje się telewizja i lampka martini. 

.....

.....

Bardzo ważnym elementem filmu są ukazujące się na początku każdego odcinka migawki wspomnień Beth o matce - ujęcia krótkie, prawie czarno-białe, rzeczowe. To z jednej strony zapis bezradności dorosłej kobiety, nie do końca radzącej sobie z codziennością, a z drugiej strony pokazanie determinacji w walce o prawo kobiety do takiego samego życia jakie od urodzenia ma mężczyzna. Matka Beth jest osobą wykształconą, z osiągnięciami w świecie nauki, a mimo wszystko swoją życiową walkę przegrywa. Nie ustępuje, ale przegrywa.

.....

.....

Film ukazuje również walkę głównej bohaterki ze swoimi słabościami. Bo takie ma! Nie jest jedynie ładna i genialna. Od dziecka jest uzależniona od środków uspokajających. Jako młoda, nastoletnia dziewczyna zaczyna borykać się z alkoholizmem.

Życie Beth to trochę jak jazda na rollercosterze: wzbija się na szczyt zachłyśnięta szachowymi zwycięstwami, by chwilę później opaść na dno i upić się do nieprzytomności. Elisabeth nie jest doskonała, ma swoje lepsze i gorsze dni, ale jedno można powiedzieć - walczy. Jej dar ponadprzeciętnej gry w szachy to nie tylko wynik genialnego umysłu, ale na równi ciężkiej pracy i ćwiczeń.

.....

.....

Film już od pierwszych minut wciąga widza w świat niepokornego umysłu młodej szachistki. Nie można nie wspomnieć o doskonałych zdjęciach, które robią piękną ramę dla scenariusza:

Obraz widzianej z góry Beth, której koszulę nocną stopniowo przykrywa cień pojawiającej się na suficie figury potężnej królowej.

Finałowa scena pojedynku Elisabeth z rosyjskim arcymistrzem Borgovem - świetna rola i brawa dla Marcina Dorocińskiego!

Zbliżenie na twarz dziewczyny w momencie, gdy podnosi wzrok na sufit.

Jej ogromne, pociągnięte czarnym eyelinerem oczy, gdy na ciemnym suficie pojawia się szachownica a piony i figury rozpoczynają taniec.


Genialne zdjęcia, wykorzystujące takie elementy jak optykę, przestrzeń, geometrię.

.....

.....

Film kategoryzowany jest jako dramat. Niektórzy, nie przepadający za tym gatunkiem filmowym, będą chcieli pominąć tę pozycję. Dlatego tak gorąco go polecamy. To film dla całych rodzin, zainteresuje i dorosłych i nastolatki, co więcej: na równi kobiety i mężczyzn. 
Obraz ma niesamowitą siłę przyciągania obu płci. No i oczywiście ma polski pierwiastek. Arcymistrza Borgova, jedynego szachisty którego boi się Beth, gra nasz polski aktor Marcin Dorociński. Doskonała prezentacja sylwetki mistrza świata - pewnego siebie, małomównego, skupionego i przede wszystkim niepokonanego. Postać rywala naszej głównej bohaterki została przedstawiona w sposób surowy i chłodny, trochę jak zima w Rosji Radzieckiej. Mimo to, od pierwszych chwil, czujemy sympatię do Borgova. Chyba za to, że w jego oczach nie ma braku oceny Beth przez pryzmat jej płci, problemów czy alkoholizmu. Dla niego jest ona rywalem na czarno-białej planszy. I chyba za to go lubimy: nie ocenia, nie kategoryzuje, traktuje jak partnera, szanuje. Brawo Marcin - świetna rola!

"Gambit Królowej" - to jednym słowem bardzo dobre zdjęcia, świetny scenariusz i wciągająca fabuła. Ogląda się go jednym tchem. Polecamy!

.....

.....

Reżyseria: Scott Frank

Scenariusz na podstawie książki „Gambit królowej" Weltera Tavisa: Allan Scott, Scott Frank

Rola głównej bohaterki: Anya Taylor-Joy jako dorosła Elisabeth Harmon, Isla Johnston jako 13-letnia Beth, Annabeth Kelly jako 5-letnia Beth

W roli Borgova: Marcin Dorociński

Zdjęcia: Steven Meizler

Muzyka: Carlos Rafael Rivera

.....

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://followmyflow.com.pl/